6.7.18

Conspiracy Museum (4)

Van tijd tot tijd pleegde ik me af te vragen wie uit de regering of kringen van George Bush junior nu ook al weer deze uitspraak had gebezigd: 'Als de mensen erachter zouden komen wat we werkelijk hebben gedaan, dan zouden ze ons aan de hoogste boom opknopen'. Tot ik ontdekte dat het Bush zelf was, ik geloof ik een documentaire van een vrouw die familie is van Nancy Pelosi en die klaarblijkelijk om deze reden Bush mocht vergezellen en 'intiem' bevragen terwijl hij zich met zijn crew en vliegtuig van hot naar her bewoog.

 De quote vond ik terug op youtube in het onderschrift bij een andere documentaire genaamd Dark Legacy, niet te verwarren met de gelijknamige aflevering van Star Wars. In deze docu gaat het met name over de zoon van John F. Kennedy, die net als zijn vader vroegtijdig en onder eigenaardige omstandigheden om het leven is gekomen. Kennedy junior, in tegenstelling tot Bush junior zelf bekwaam tot vliegen, verongelukte met zijn eigen toestel, waarmee zijn zoektocht naar de moordenaars van zijn vader een vroegtijdig einde bereikte. In de docu zien we onder meer hoe de ondernemende Kennedy junior een glossy, een tijdschrift heeft  opgericht met de raadselachtige naam George. Dit zou een hint vormen voor de vraag in welke hoek we de verantwoordelijken voor zijn vaders dood moeten zoeken. Zoals bekend was George Bush senior directeur van de CIA in Kennedy's presidentschap.
Wat de docu betoogt is een soortement variatie op Zo Vader Zo Zoon: dat Bush junior de hand had in de dood van Kennedy junior.  Intrigerend detail hierbij vormt het gegeven dat de twee dagen rondom het vliegtuigongeluk de enige dagen uit Bush's regeerperiode zijn waarvan niet is vast te stellen wat hij deed of waar hij was.

In hetzelfde onderschrift trof ik een citaat aan van Georges broer Jeb, wiens ervaringen (hij speelde zoals we weten als gouverneur van Florida een sleutelrol bij de even nipte als schimmige herverkiezing van zijn broer en had ook zekere financiële belangen in de Twin Towers, ver buiten zijn eigen staat) hem dit hadden geleerd: 'There is no constituency for the truth.' Er is geen draagvlak voor de waarheid. Zoiets hoor je ook anderen wel eens zeggen. Een 'hooggeplaatste VN-official' zei laatst: 'The truth cannot be told' (in dit geval gevolgd door: 'because if it were, Israel would be finished'). Met een beetje goeie wil kunnen we ook een plaatsje vrijmaken voor de roemruchte Franse hoogleraar Michel Foucault, die in zijn allerlaatste hoorcollege had over 'de moed tot waarheid'.

Als vierde object voor het museum zou ik het liefst de sterren nomineren, immers: daarin staat de waarheid geschreven. Om praktische redenen stel ik iets anders, namelijk een pakje speelkaarten. En dan niet een gewoon kaartspel, waaruit zoals de oude hit van Cowboy Gerard van Radio Veronica 't wil ook heel veel waars valt af te leiden, maar The Illuminati Card Game van ene Steve Jackson. De term illuminati verwijst, ik vertel niks nieuws, naar de machtigen der aarde, een vrij beperkte groep die ons hun wil kunnen opleggen alleen al omdat ze het complete bankwezen beheersen. In onze dagen circuleert de term sinds de romans The Illuminatus! Trilogy, jaren '70-klassiekers in het conspiracy genre. De Illuminati worden niet door iedereen als fictie beschouwd, integendeel; ze zijn een hele grote in de afdeling Allesomvattende Samenzwering die we tegenkwamen bij de definiëring van 'conspiracy theories'. Zelfs de Franse president Hollande schijnt ergens te reppen van de illuminati in een tv-toespraak, als zijnde de verantwoordelijken achter de aanslagen die zijn land de afgelopen jaren troffen; of hij dat werkelijk zo zei, daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur te steken, hij spreekt niet superduidelijk en mijn Frans is toch al niet sterk en bovendien was het heel lange toespraak. Wel weet ik dat hij in een ander verband heeft verklaard geen tweede ambtstermijn te ambiëren omdat je 'als president niet over voldoende macht' beschikt.

De kaarten van de Illuminati Card Game, en ik heb het dan over de oorspronkelijke uitvoering (er zijn in de loop der jaren nieuwe en uitgebreidere versies verschenen), zijn opmerkelijk omdat ze jaren vóór de aanslagen van 11 september deze reeds uitbeeldden - middels een vliegtuig dat de Twin Towers binnenvliegt en het getroffen Pentagon. Zijn vooruitziende blik is de maker nog op een inval door de politie komen te staan, hetgeen later weer geleid heeft tot een actie-platform tegen censuur, dat later befaamd is geworden, vanwege hun strijd tegen censuur op internet, waarmee dat kaartspel in tijd gezien weinig had uit te staan.
Wel mag het als spel alleen al om de genoemde reden als uniek worden aangemerkt, hetgeen niet betekent dat voorafschaduwing van '11 september' alleen in speelkaarten is aan te wijzen, verre van dat. Bekend zijn bepaalde platenhoezen en ook speelfilms, vooral in genres die ik zelf altijd uit te weg ben gegaan. De in sommige kringen notoire onderzoeksjournalist Christopher Bollyn heeft zich in de achtergronden verdiept van zo'n productie en wijst erop hoe de maker, een joodse Amerikaan behalve in Hollywood ook uitgebreid aan de slag is geweest voor de Mossad, de Israëlische geheime dienst (bekend van het motto 'By way of deception thou shalt do war'). Voor Bollyn is het getuige enkele boeken inmiddels wel duidelijk waar de verantwoordelijken voor 11 september zich schuilhouden. Hij wijst er ook op hoe tot nu toe koste wat kost voorkomen is dat er naar aanleiding van die aanslagen daadwerkelijk rechtszaken  plaatsvinden, hoe het joodse advocatenkantoren in New York telkens weer lukt om tegen grote bedragen nabestaanden ervan te weerhouden hun zaken te doen voorkomen.

Bollyn beperkt zich in zijn research overigens niet tot 11 september. Hij laat bijvoorbeeld ook zien hoe wij steeds weer aan de informatie kwamen die afkomstig heette te zijn van ISIS. Die organisatie heeft nooit over een website beschikt of een nummer dat je bellen kan. Maar wanneer er weer een aanslag was gepleegd en die door ISIS werd geclaimd, vormde de enige bron van dat laatste steevast een dame in Israël die kennelijk over de juiste connecties beschikte om daarvan kond te kunnen doen. Minder prominent heeft Bollyn een en ander opgemerkt over de Tweede Wereldoorlog, dat hem in Nederland nadien verhinderd heeft over zijn bevindingen te komen spreken. Zo is hij, om het zo eens te zeggen, ooit met pek en veren Alkmaar uitgejaagd. Of all places.

Wij van het museum sluiten vooralsnog niemand uit. Schudden die kaarten en spelen maar.


(files under: kleine sociologie van de complottheorie)